UÇURUN BALONLARINIZI

Ne kadar kendinsin , ne kadar kendindesin ….Çoğu zaman sahnelere ,yaşananlara uzaktan bakıyor gibi hissettiğin senin de oluyor mu ? Hayatının içindesin ama değilsin. Hayat sahnelerden anlardan ibaret değil mi? Peki sen bu sahnenin neresindesin içinde mi yoksa dışında mı? Nerede …

Kendinin nerede olduğunu anlamak için illa başına bir şey gelmesi mi gerekiyor , bir kayıp , bir ayrılık , bir doğum , bir ölüm …. Söyle başına bir şey gelmeden nerede olduğunu anlayamaz mı insan ?

Ne zaman en son kendinle kaldın, kendini, iç sesini dinledin ve o sana ne dedi bunu duymak istedin. Yoksa günlük koşturmaca hep bir yere yetişmeye çalışarak mı yaşıyorsun hayatı… Annesin, babasın, abisin , ablasın, çocuksun belki de ama kendinle misin ? Yoksa onu nerede unuttun ya da unuttuğun gibi anların oluyor mu ? Sonra kendinle kaldığın ve kendini hatırladığın anların oluyor mu?

Ne zaman özgürsün ya da ne olursa özgürsün ya da özgür hissetmek için illa bir şey mi olması gerekiyor. Ben gözlerimi kapattığım da kendimde en özgür hissettiğim an 5 yaşında iken Ankara ‘da Bahçelievlerde anneannemle gittiğim o parkta koluma bağlanan uçan balonu takip ettiğim an benim  özgür olduğum an olarak kalmış içimde aslında ben özgürüm ama ya balon özgür mü o yine benim kontrolüm de….

Kontrol ne çok severiz bazen sevdiğimizi fark etmeden, hayatımızı, kendimizi, çevremizi her şeyi kontrol etmeye çalışırız belki bana o balonları kontrol etme ile başlayan kontrolculük yaşamımı kaplamış olamaz mı ?

Kendin olma demiş olabilirler mi ? Edepli davran ,kimseye laf söz gelmesin , her yerde konuşma , her zaman konuşma , kimseyi üzme , bu ve bunun gibi bir çok cümle eminim sizin de kulaklarınızda ya da hayatınızda  ama söyleyin bana kim için ne için kendin olamadıktan sonra söz olsun , laf olsun ne olur ….

Yaşam dediğimiz şey ne zaman bu an o zaman bu anın sonrası yoksa ne için susuyor ne için konuşmuyor neyi neden kimden kendimizi koruyoruz ya da kendimizi kontrol ediyoruz. Bir nesil kaşla gözle susturulmadık mı ?

Şimdi ne oldu bu susmalar, konuşmamalar, içte kalanlar, kızamamalar içimizde kalanlarla yaşarken, geçmişe odaklı iken ne oldu hasta mı olduk , içimize atarken farkında olmadan bedenimize zarar mı verdik , çevreye zarar gelmesin diye kendimizi mi unuttuk yoksa bedenimizi hırpaladık  kim için ne için …

Eğer siz de böyle yapıyorsanız kalkın, silkinin ve hayata kocaman bir gülümseme ile merhaba deyin, kendi tutsaklıklarınızdan kurtulun, uçurun balonlarınızı …