top of page

Mesleki Tükenmişlik ile Bebeklik Dönemi Bağlanma Stilleri

  • psimuge
  • 15 Oca 2025
  • 2 dakikada okunur

Mesleki tükenmişlik, bireylerin iş yerinde karşılaştıkları stres ve duygusal yüklenmeler sonucu hissettikleri bitkinlik, sadece fiziksel değil, aynı zamanda duygusal ve zihinsel yönden de yıpranma durumudur. Çalışanların işlerine karşı olan motivasyonlarını kaybetmeleri, iş tatminlerinin azalması ve genel yaşam kalitelerinin düşmesi gibi sonuçlara yol açabilir. Tükenmişlik, bireyin geçmiş yaşam tecrübeleri ve özellikle bebeklik dönemindeki bağlanma stilleri ile yakından ilişkilidir. 


Bebeklik döneminde oluşan bağlanma stilleri, çocukların dolayısıyla da yetişkinlerin sosyal, duygusal ve bilişsel gelişimlerinde kritik bir rol oynar. Bağlanma teorisi, John Bowlby ve Mary Ainsworth tarafından geliştirilmiştir. Ainsworth, çocukların ebeveynlerine karşı geliştirdiği üç ana bağlanma stilini tanımlamıştır: Güvenli, güvensiz kaçıngan ve güvensiz kaygılı. Güvenli bağlanma, çocukların ebeveynlerinden sağlıklı bir şekilde duygusal destek alabilmeleriyle oluşur. Bu bağlanma stiline sahip bireyler, yetişkinliklerinde iletişim becerileri yüksek, stresle başa çıkma yetenekleri güçlü ve iş yaşamlarında daha az tükenmişlik yaşama eğilimindedir. 


Güvensiz kaçıngan bağlanma stiline sahip bireyler, duygusal ilişkilerde mesafe koyma eğilimindedir. Bu kişiler, başkalarına güvenmekte zorluk çekebilir ve duygusal ihtiyaçlarını ifade etmekte isteksizlik gösterebilirler. İş yerindeki sosyal destek eksikliği ve iş yükü artışı, bu bireylerde tükenmişlik hissini daha da artırabilir. Bu tür bireyler, stresli durumlarla başa çıkmakta zorlanabilir ve dolayısıyla iş performansları daha düşük olabilir.


Güvensiz kaygılı bağlanma stili taşıyan kişiler ise, genellikle aşırı bağımlı bir yapıya sahiptirler ve ilişkilerinde sürekli onay arayışındadırlar. Bu bireyler, eleştiriden fazlasıyla etkilenir ve sıklıkla kaygı duyarlar. İş yerindeki belirsizlikler ve değişiklikler, bu bireylerde anksiyete ve dolayısıyla tükenmişlik hissini artırabilir. Kendilerine olan güven eksikliği, iş yaşamında sürekli bir kaygı hali yaratır ve bu durum, tükenmişlik sendromunu tetikler.


Sonuç olarak, mesleki tükenmişlik ile bebeklik dönemi bağlanma stilleri arasında güçlü bir bağlantı bulunmaktadır. Güvenli bağlanma stiline sahip olan bireyler, iş yaşamında daha az tükenmişlik ile karşılaşırken, güvensiz bağlanma stillerine sahip bireyler daha fazla risk altındadır. Bu durum, organizasyonların çalışanlarının bağlanma stillerini anlaması ve bu bağlamda destek programları geliştirmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Mesleki tükenmişlikle mücadelede bireylerin geçmiş bağlanma deneyimlerinin dikkate alınması, daha bütünsel ve etkili stratejilerin geliştirilmesine olanak tanıyacaktır.


Yorumlar


bottom of page